Het project in het kort

Een zaadje groeit langzaam


Het project Karmel op weg is langzaam gegroeid. Het is de vrucht van jaren van gebed, van contacten en van zeer waardevolle steun van een aantal karmelietessen, met name uit de Karmel van Oirschot, en van vele anderen, religieuzen of leken. Maar ook jaren van nogal wat tegenstand.
 

De basisinspiratie is: de Karmel is een teken van de aanwezigheid van God in het hart van de samenleving. De samenleving van hier en nu. Waarom zouden we hem dan niet terugbrengen in het hart van de samenleving, de stad? Daar waar mensen leven, wonen en werken?


Interview 20 maart 2013 over Karmel op weg: klik hier


Maar... Hoe?



Er is een kloof ontstaan tussen het leven in de traditionele Theresiaanse Karmel en dat in de huidige Nederlandse samenleving. Die kloof is zo groot, dat ze onoverbrugbaar lijkt.


Is er niet een nieuwe vorm van kloosterleven nodig, die een zwaarder accent legt op het individu, rekening houdt met een gegroeid verlangen naar ruimte en vrijheid, en een hoger opleidingsniveau?


Als we teruggaan in de geschiedenis, zien we dat kluizenaarschap en kloosterleven in gemeenschap elkaar hebben afgewisseld. Het kluizenaarschap kwam meestal weer op als het kloosterleven in moeilijke tijden verkeerde. Eigenlijk in tijden zoals nu...


Een eerste stap leidt ons terug naar de oorsprong: de kluizenaars van de Berg Karmel, niet als einddoel, maar als weg. Iets wordt dan ook duidelijk: we kunnen de Karmel al leven. Nu. Daar waar we wonen. Als kluizenaars.


We kunnen al met elkaar in contact treden, zoals de kluizenaars van de berg Karmel ook deden. We kunnen al samen bidden, elkaar ontmoeten en  aan de vorm van leven verder gestalte geven en het zaadje laten groeien.


Wij kunnen gewoon op weg gaan...



Met wie?
  


Als jij denkt dat je misschien geroepen bent om die weg te gaan, kun je gewoon contact opnemen.


Vogende vragen kunnen  je helpen om meer duidelijkheid te krijgen:

 
  •  Ben jij op zoek naar God in de christelijke traditie?
  • Voel jij je aangetrokken door Teresa van Avila, Johannes van het Kruis en de karmelitaanse traditie?
  • Voel je jezelf geroepen tot een leven van gebed, met een bijzonder accent op het inwendige gebed (stil gebed)?
  • Zoek jij een leven van stilte, eenvoud en gebed, in de traditite van de Karmel?
  • Kun je jezelf in deze woorden vinden: een profetische stilte in het hart van de samenleving hier en nu?
  • Accepteer je de uitdaging van een vorm die nog samen met andere vrouwen moet uitgewerkt worden?
  • Kun jij met de onzekerheid leven die met dit "op weg zijn" verbonden is en dus bijv. ook voor jouw eigen kost zorgen?
  • Ben jij bereid voor deze vorm van leven en deze weg echt te kiezen en ervoor te gaan?
    Je moet hier niet te snel antwoord willen geven. Laat het groeien. Op weg zijn betekent stap voor stap vooruit gaan. Ieder zijn eigen ritme. Want... God heeft tijd. Veel tijd.


    En als je wilt, kun je stap 1 al in je eentje zetten...

      




    Aan het begin van de stichting van de Karmel in Medina, ondanks alle moeilijkheden, zei  Teresa van Avila: "het belangrijkste is gewoon te beginnen" (Kloosterstichtingen, XIII.4)

    Zo gingen ze op weg... (Gn  12, 5)